Sunday, December 23, 2012

Χριστούγεννα ηηήρθαν πααάλι

Νομίζω πως είσαι τελικά "ελεύθερος" όταν ο εαυτός σου
βλέπει με τα μάτια του, εσένα
με τα πιο βραδινά του απωθημένα και συναισθήματα
και τη δική του λογική
και όλες τις ανάγκες
και όλα αυτά που είναι ή ήταν εδώ
και σε αναγνωρίζει•
και τελικά, τα μάτια σου είναι υπερήφανα για εσένα που είσαι εδώ.

Sunday, December 9, 2012

Dear Banks, you are my sea.

You can be a holding sign as seas stand still
in front of me
we cry together
Paul knows we cry•
these boats sway
you see
but which boat wants to be swallowed by the whole stream
so this is how boats come in some certain depth
you see
they only want to feel the air on the large blue sea
but if a boat wishes to be the navy one
it has to watch blue hearts deep inside theirselves
you see
you see only water
in front of the sea I've got my hands
how can you impress again my blue blue heart?

όταν η κυριολεξία προσπαθεί να κάνει σχέση με το συμβολισμό.

Και οι ποιητές θα γράψουν δεκάδες ποιήματα
χιλιάδες μεταφορικές φιλοσοφίες
αμυνόμενες αγάπες από το φως των ηλιθίων
κι ύστερα θα έρθουν χιλιάδες ηλίθιοι θεωρητικοί
γνώστες του παντός, του κόμματος και της τελείας
να μας πουν τι εννοεί ο ποιητής•
μα η άμυνα του ποιητή ποτέ δε σπάει
ποτέ δε θα σπάσει για αυτούς που δεν ξέρουν για τι μιλούν και σε τι στοχεύει η αναφορά τους,
οι ποιητές σπάνε μόνο μπροστά σε αυτούς που θέλουν.
Θα ήθελε, σε μια ιδανική περίπτωση, το υποκείμενο "εσύ" του ποιήματος
να μας μιλήσει για το ποιήμα και τον ποιητή;
είναι η μεταφορική ματαιότητα της ποίησεως:
όταν η επιστήμη των ηλιθίων προσπαθεί να φέρει κοντά της τους συμβολισμούς της τέχνης.

Wednesday, November 28, 2012

Θέλω να μου κόψετε κι εμένα ένα επίδομα κ. Σαμαρά.

σε μια χώρα που πρέπει να ντυθείς ελέφαντας για να σου δώσουν τα δικαιώματα του ελέφαντα και μετά να στα πάρουν πίσω γιατί η στολή σου ήταν αγορασμένη από το jumbo.

Thursday, November 22, 2012

A beautiful poet

I am afraid to be touched, she said
but instead of keeping back
she kept pulling me near
and all the nights were so much painted blue
or blue was the color of her eyes?
It is the same anyways.
I'm coming from a different road
and I like reading and smoking
because it switches smoke to lights
and then I saw a very nothing of their own
in my life's so different something.
And I like writing
forever writing
because it is the only way to switch the lights on or off whenever I wish to.
I'd like to paint some love on my chest
creep again with the ocean
and say again "why not".
I'd like to fall for me and for my ideas of sea
I'd like to listen to the beat of it
I'd like so much to deep-breathe the touch again
although we will always somehow fear
you know
I'll write a story about you and I
I'll paint a clock
I'll paint a melting clock.

Sunday, November 18, 2012

Sunday, October 28, 2012


in which way we have started
in which hands have we melted all-together years
we remember perfumes
we were in love with perfumes
and every night we were falling down
in beds
inside the beds and their happily organised love
we fell deeply in nights•
the persistence of time and its careful fears
when life was a parade
we lost what others haven't give us away
and yet we're still in love
with spaces
crystalised islands
red or blue hearts
your heart painted in my arm
hearts and beats
night stars.

Friday, October 26, 2012

Why it has to be so happiness when I'm with you
and when we are forever loving letters
and smoke never disappears.
And everything is meant to be so lovely spoken
and everything
and everything
about you.

Saturday, October 20, 2012


Δε θα θέλαμε οι άνθρωποι των καθαρών και μυρωδάτων πρωινών
να παραδεχτούμε τη συνολική-μη εποχική-προσωπική μας επιτυχία προς τη διαδικασία της εξαθλίωσης-ανθρωπίασης.
Κάθε σπίτι πωλείται
ο άνθρωπος πωλείται
εποχή πωλείται
ποινικό δίκαιο πωλείται
δικαστής πωλείται
φωτογραφία ασπρόμαυρη ζευγαριού πωλείται.
Και δεν ξέρω πως είναι τόσο δυνατά εφικτό
να κοροϊδεύει ο ένας τον άλλον
προς όφελος μιας υποτιθέμενης επιβίωσης ανάμεσα σε υλικά και πνευματικά αγαθά
κι όμως
είναι πολλαπλάσια του συμφέροντος αυτού και μόνο αυτού
σε μια πατρίδα που θα ήταν τρελό να αναρωτηθεί κανείς
αυτό που εξοργίζει τους ανθρώπους στην κάθε τάδε εποχή
να είναι άραγε η αδικία προς το σύνολο αυτή καθαυτή
ή να είναι άραγε το καλλιεργημένο αίσθημα μίσους προς ο,τιδήποτε βρίσκεται πάνω από εσένα;
και τι πιο μισητό
άνθρωπος 1 πάνω από άνθρωπο 2.
μια καλή αφορμή για γενική απεργία στο κέντρο,
σημερινή απεργία
επειδή δεν μπορούμε να βρούμε καμιά Ελλάδα πια να κοροϊδέψουμε
τώρα μας κοροϊδεύουν οι ανώτεροι.

Thursday, October 11, 2012

The Bad Happening

What about those named to be the crazy people?
It's already sad.
It's the talk of the town.
Around here you know and you've searched a lot, there's no peace of mind.
It's like we've delivered our parcels but holding on for someone else to open it
because we know baby what kind of parcel we are.
And we know baby, we know
but holding for another one to find out.
No wonder now, how crazy people happen to become truly often ashamed of theirselves.
What if nobody comes, where is your proud smile baby?
Come for a walk and you'll see hundreds of them
hanging the last re-borning hope•
have they ever felt loving tunes?
it's not the way mothers love their child
it should be clear that
there should have been a reason we were born
a thing we're greatly good at.

Tuesday, October 9, 2012

Oh break me
break me up
and in another way shake the sparks
the sparks that I so much love in your eyes.

Sunday, September 23, 2012

Πόσο άπιστη είναι η έννοια της πίστης την οποία επιμένουμε να κουβαλάμε με σημαντικά ποσοστά πάνω μας;
η ίδια η λέξη και τα γράμματα της όλα μαζί
σχηματίζουν μια αδυναμία τόσο αδικαιολόγητα υπερομαντική.
και σε τέτοιους καιρούς τι παραπάνω να ψάχνει κάνεις από πίστη; θα πουν.
μα οι καιροί ήταν πάντα ίδιοι
το ίδιο και οι άνθρωποι τους.
και πόσο άραγε η πίστη και τα γράμματα της μαζί θα ήθελαν να μοιάσουν στη λογική;
στη λογική και στα επιχειρήματα της.
μα πόσο η φύση πλησιάζει και κλείνει πάντα σε αντοιστιχίες αδυναμιών
πόσο συχνά το σώμα δε θέλει τίποτε άλλο παρά λογική μεταχείρηση
και το μόνο που μπορούν τα έξω-έξω φώτα να του δώσουν είναι λίγη από τη σημερινή τους πίστη.
και οι καιροί αρχίζουν και μετρούν ξανά και ξανά
και μιλούν για ανθρώπους εποχής τάδε
επονομαζόμενοι άνθρωποι χωρίς κατά βάθος κανένα όνομα.

Thursday, September 13, 2012

Everything's alive

Headaches and vegetating hearts should match as long as today it was a wasteful day
we'd like to meet ten-hundred book-lovers like you
headaches and hearts full of fullness should never die.
There are people whose taste usually aches in pain
but they never get sick
In contrast, it is exactly what makes them loveable till the end
it is the main reason, songs exist
album arts, art itself.
And works and walks are the same thing
as long as today it was another cryful day.
Who's so much priceless than the feeling itself?
there's a mirror where world of eyes would like to point the true self -I- without colors of black and blue.
without colors we do often put in.
Again we'll cry and it will be no surprise
again we'll be awake
'cause mornings have always been alarms of working times.
women born to be mothers with no mom-feeling
fathers born to die
early brothers and sisters
never ending glass of crying wine.

Thursday, August 30, 2012

blue is blood, blood is blue.

when you find people hiding their faces from streets no-one ever walked.
and words like 'mine' or 'the only one' never had been spoken
roads and lights automatically switched down.
no, we could have lived another day for you
I could live or die another life for roads you walked
for love you so much bring.

Τα μεσημέρια που η καρδιά στεναχωριέται
που κάθε βήμα μου το βλέπει οριστικό
της λέω αγάπη μου η αγάπη δεν κρατιέται
μ' ένα τηλέφωνο κι εκείνο βιαστικό

κι αυτοί που μέσα μου με κλείδωσαν ποιος ξέρει
Μπορεί στο ψέμα τους μια βόλτα να 'χουν βγει

[Δεν απαντά-Ε.Αρβανιτάκη]

Friday, August 24, 2012

Δε θα ηθελαν οι ανθρωποι να ζησουμε στον καιρο μας
να παρουμε ο,τι ειχαμε παλια δωσει κ ποτε δε γυρισε πισω αμοιβαια
Δε θα ηθελε κανεις ποτε
κ ολοι μιλουν με τα καλυτερα λογια που μπορουν να φανταστουν
μιλωντας για το σωμα χωρις να ξερουν γιατι εχει σταθει ορθιο κ σημερα.
Ειναι αμοιβαια τα κενα τους λογια
κ κανεις δε θα ηθελε να ειναι αλλιως.
Και τι ειναι λοιπον αυτο που μας εμεινε; Ηταν μια ενωση στοιχειων τα γεματα μας πρωινα, ητανε αντιδρασεις φωτος τα βραδια κ ξανα αντιστροφα ωσπου επρεπε να μαθουμε τι ηταν το εκπληκτικο σε εμας.
Και ο,τι ειχε ο χρονος σου βρει σε μενα, ηταν ο,τι πιο πολυ θα μπορουσε κανεις να δει
κ αυτο φροντιζω συνεχως
να βλεπω ο,τι ο χρονος σου ειδε σε εμενα.

Sunday, August 19, 2012

Never talking lies

And you never talk too much
nothing in your words is more than that "much"
the word much itself.
And that is a reason artists happen to write for you more than much.

Saturday, August 18, 2012

υπαρχει μια φωτογραφια ετοιμη να γινει δικη σου
ετοιμοπαραδοτο συναισθημα
μα παντοτε τελευταια στιγμη οι μικρες μου στιγμες δε φτανουν για να τη φτασω σε εσενα.
και σα να μην τελειωνει ποτε η προσπαθεια αυτη
καθε στιγμη ειναι σαν προκαταβολη για μια επομενη
και η ευτυχια θα ναι για παντα καπως ετοιμη στα ματια σου
σα να μη χρειαζεται καν αυτη η φωτογραφια
οταν τιποτα δε σε στερει
τιποτα δε σε στεναχωρει
τιποτα δεν ειναι το ιδιο ομορφο με εσενα.

Wednesday, August 15, 2012

Loud systems

and we used to think that we were playing with time as if we could switch our hearts on and off anytime we felt so.
and that was the time we call "the loving affair"
and I've got water in my hands,
seas waitin' to be fired
summers on the way.
sometimes telephones are dead
with an image stuck in their head
and I miss telephones.
so I usually think of that certain "affair" but in totally beautiful ways.
and as I see, time decides what affairs should look like.
time will forever be ready to switch our hearts on and off.
my melting clock.

Sunday, August 12, 2012


Sometimes I find it truly inevitable to express myself in manners that could concern books of poetry.
And these are the times that I can clearly see that
I so love everything about you but in a way only art could ever understand.

Saturday, August 11, 2012

η μικρή πόλη

ειναι η πολη αυτη σα μια σειρα απο φλεγομενα πλοια
εκει που υπαρχει συγχρονως η φωτια στα ματια και η ψυχροτητα στα χερια
εκει που συναντας την αθλιοτητα να γεμιζει καυσιμα ξανα στο μισοφαγωμενο της το στομα
εκει που ολοι κοιταζονται μεταξυ τους μεσω ψηφιακων φωτογραφιων
μα φωτογραφιες δεν εχουν γεννηθει μεσα τους ακομη.
εκει που δε θα υπαρξουν ποτε φωτογραφιες για τους καημενους και τα τραγουδια θα μοιαζουν παντα μισα
σε ενα φως
που δεχεται λυπημενο ολα τα κακα ανθρωπινα της καθε νυχτας
που το ζαλιζει το αδειο απεναντι σπιτι
που το κανει ο ερωτας μας να δακρυζει με αγαπη.
σε αυτην την καλοκαιρινη πολη που ο καιρος συνεχως αλλαζει και συνεχεια μενει σε παρομοιες εσωτερικες θερμοκρασιες.

Monday, August 6, 2012


δε γνωρίζω αν υπάρχουν νοήματα του "πάντοτε",
πάντως οι αισθήσεις δεν αποκόβονται από' μας
κι αυτό επειδή ακούγομαι και διαβάζεις.
η δηλωτική σημασία του "πάντοτε" είναι η "συνέχεια"
κι αν κάτι σημαίνει αυτό
τότε είτε οι άνθρωποι είναι κατασκευαστές ματαιοδοξίας είτε το "αύριο" είναι το ίδιο μου "σήμερα".


05:45 π.μ.

Υπάρχει αυτή η τάση μας να φορτώνουμε τη δυστυχία στην ανεπάρκεια του κόσμου.
η συνήθεια της κακοαναθρεμένης ελπίδας.
Και θα είναι για πάντα εδώ ό,τι στοιχίζει
τα ονόματα ποτέ δεν άλλαξαν το φως τους
μόνο που εμείς λίγο-λίγο
μειώνουμε την τάση τους να εμφανίζονται ξανά εκεί.
Μοιραστήκαμε σε καπνούς
με χαμόγελα χωρίς νόημα
και το πρωί θα σε βρει πάλι στο ίδιο αγαπημένο μου χρώμα, την ίδια ώρα, στην ίδια είσοδο, στην ίδια μουσική.
Θα μπορούσες να γράψεις ένα ποίημα για την πόλη που χάνεται
μα είναι ανώφελο και ματαιόδοξο
αφού ύστερα από χίλια χρόνια θα συνεχίζει να καίγεται
Θα μπορούσες να γράψεις δυο ποιήματα για την πόλη που καίγεται καθημερινά.

Saturday, August 4, 2012

σταδιο αυτοσυνειδησιας:

-συνειδητοποιηση της αγνοιας του κοσμου
-ασυνηθιστη επιρροη του εαυτου προς τον εαυτον του
-στροφη σε μακροβιοτερους σκοπους
-η ζωη ως στροφη
-το χρημα ως μεσο συντηρησης
-λεξεις ως τροπος δυναμωσης του νου
-συνειδηση ως προσωπικοτητα κ οχι ως μια απλη παραδοχη της πραγματικοτητας.

Ανιδιοτελεια / αμοιβαιοτητα.

ολες οι σχεσεις μπορουν να ανταγωνιστουν μεταξυ τους ως προς το ποια ειναι καλυτερη αρκει να ειναι αμοιβαιες ως προς την αγαπη γιατι μονο αυτες οι σχεσεις εχουν σκοπο. σκοπο μακροβιοτερο της τωρινης ζωης, σκοπο μια ιδεα.
η τωρινη ζωη δεν ειναι απο μονη της μια ιδεα, αντιθετα ειναι το intro για την εμπνευση ιδεων.

οσο για τις ανιδιοτελεις σχεσεις, δεν εχουν κανεναν υψηλο στοχο, στηριζονται στην ψευδη "υπο-ιδεα" της αγαπης που ειναι η οικογενεια.
με αφορμη την οικογενεια ζουν συμφωνα με το φοβο της μοναξιας των γηρατειων. η "υπο-ιδεα" οικογενεια εχει νοημα μονο οταν συνδιαζεται απο την ιδεα που ειναι η αγαπη. οι ανιδιοτελεις σχεσεις χρησιμευουν μονο στο να κατανοησει κανεις ποσο χαμενη ειναι η γη των ανθρωπινων κινουντων. οι ανθρωποι των ανθρωπων, οι ανθρωποι της γης.

Tuesday, July 31, 2012

μηνας μπαινει, μηνας βγαινει

Κι υστερα ισως πουνε οτι εζησε για να πεθανει κι εγω αν μπορουσα θα διορθωνα λεγοντας πως ηταν ωραια που πεθανε, επειδη εζησε
ή αλλιως πεθανε επειδη αξιζε να ζησει.

Monday, July 23, 2012

κι ομως

ε να ειναι μερικοι ανθρωποι που παντα ετσι ή αλλιως θα σε οδηγουν με τη σκεψη τους στο καλο/καλυτερο .
που παντα θα σε γεμιζουν ετσι κι αλλιως
που παντα οι μεγαλες κουβεντες ειναι τοσο ταιριαστες, μονο για αυτους.

Συναισθηματικός υλισμός

Ο συναισθηματικός υλισμός δεν έχει εποχές.
Οι άνθρωποι ήταν πάντα υλιστές ακόμα και στα συναισθήματα τους.
Είναι μια διαχρονική κατάσταση.
Δεν μπορούν να αντιληφθούντην αγάπη, ερωτική ή φιλική, ως μια ιδέα.
Και φαίνεται αυτό.
Στηρίζουν τα συναισθήματα τους σε πράξεις.
Οι πράξεις αυτές αποτελούνται απο έναν συνδιασμό κινήσεων και αντικειμένων.
Μπορείς να υλοποιήσεις τα συναισθήματα σου για να εκφραστείς αλλα δεν μπορείς, με βάση πράξεις και αντικείμενα, να κρίνεις τα συναισθήματα.
Να λές σε κάποιον οτι τον αγαπάς γιατί κάνει κάτι καλά ή γιατί είναι ιδανικός μόνο αν πληρεί τις προυποθέσεις μιας λίστας επιθυμιών της κοινωνίας.

Τα συναισθήματα των ανθρώπων δεν ειναι υπηρεσίες.
Είναι η γλώσσα τηςψυχής.
Κανένας δεν θα το καταλάβει αυτό ποτέ.
Και όσοι το καταλαβαίνουν, δεν μπαίνουν στην διαδικασία να το εξηγήσουν στους άλλους.
Οι άνθρωποι που ειναι συναισθηματικά υλιστές ειναι ρηχοί.
Ο ρηχός άνθρωπος δεν ειναι δυστυχισμένος.
Είναι μίζερος και ζεί σε μια υποθετικά ιδανική ουτοπία.
Καλύτερα να είναι δυστυχισμένος παρά ρηχός.
Γιατί αν είσαι δυστυχισμένος, ξέρεις πως είναι οι στιγμές ευτυχίας.

Νίτσε, “Στενές ψυχές”

“Δεν αντέχω τις στενές ψυχες. Μέσα τους δεν υπάρχει τίποτα καλό και τίποτα κακό.”

[της αγάπης.]

Sunday, July 22, 2012

Οι αγάπες

(..) Θα 'ρθουν όλες μια μέρα, και γύρω μου
θα καθίσουν βαθιά λυπημένες.
Φοβισμένα σπουργίτια τα μάτια τους,
θα πετούνε στην κάμαρα μέσα.

(..) Θα τελειώσουν. Επάνω μου γέρνοντας,
θ' απομείνουν βουβές, μυροφόρες.
Ολοένα στην ήσυχη κάμαρα
θα βραδιάζει, και μήτε θα βλέπω
τα μεγάλα σαν έκπληκτα μάτια τους
που γεμίζανε φως τη ζωή μου.

Οι αγάπες, Κ. Καρυωτακης

Friday, July 20, 2012

Ιατρού ελπίδα

Συνηθίζουμε να κοιτάμε καμιά φορά
στα ψηλά
μα πονάει εκεί και δεν κάνει.
μας αρέσει καμιά φορά και ο πόνος αλλά ο κανόνας συνήθως τον απομακρύνει και μένουμε στα χαμηλά.
Είναι που η φύση μας είναι μπερδεμένη έτσι κι αλλιώς
δεν ξέρεις ακριβώς που χωράει τι.
μοιάζει με την αντιπαλότητα επιστήμης και θρησκείας
η φύση μας.
μέχρι εκεί που μπορούμε να εξηγήσουμε και μέχρι εκεί που μπορούμε να ελπίζουμε.

Wednesday, July 18, 2012

Oh the o'clock.

sometimes time has no clocks
sometimes war has no guns
and mornings no shines.
and we'll be forever this much closed.
in a closure that will never takes us all.
in a place never to be found
when devices should have never met
and summers may be exotic as long as there's no sun.
The mystery won't sail until we die.

"our love or how we lost it

Tuesday, July 17, 2012

New love from "The xx"

Light reflects from your shadow
It is more than i thought could exist
You move through the room
Like breathing was easy
If someone believed me
They would be
As in love with you as i am
And everyday
I am learning about you
The things that no one else sees
And the end comes too soon
Like dreaming of angels
And leaving without them
And leaving without them
As in love with you as i am
And with words unspoken
A silent devotion
I know you know what i mean
And the end is unknown
But i think i’m ready
As long as you’re with me.

Wednesday, July 11, 2012

Διαταγες και Παρορμησεις.

Ο Χριστος στους Ελληνες επρεπε να πει: κι αν εισαι μαγκας αγαπα αλληλους.

Tuesday, July 10, 2012

take my love in these small doses.


Ο έρωτας;
είναι από αυτές τις αυθόρμητες και ασυγκράτητες αισθήσεις της ευτυχίας
ο έρωτας είναι μια
κι από όσο ξέρουμε, τις καταστάσεις οφείλουμε να τις ελέγχουμε ως άνθρωποι της γης.
σταματούν να είναι καταστάσεις του σήμερα και γίνονται απειλή για τη γη και τους ανθρώπους της στο εσωτερικό.
όσο περισσότερο τις κρατάμε στην ζωή, τόσο πιο εύκολα μετατρέπονται σε νευρώσεις δυνατές.

Η αγάπη;
είναι μια άλλη ζωή, παράλληλη με αύτην που ήδη κατέχεις.
απειλητική για εκείνους που μπορούν να δουν έναν κύκλο, απαραίτητη για αυτούς που παρατηρούν την ακτίνα του.
σε μπερδεύει ορισμένες φορές.
μοιάζει κτητικός αλλά δεν είναι
μοιάζει στραβοφτιαγμένος αλλά δεν είναι
μοιάζει στενάχωρος αλλά ούτε απ'αυτό είναι.
έιναι τελικά ένα ποιήμα μετά τον έρωτα.

Thursday, July 5, 2012

Wednesday, July 4, 2012


They told me pain only shows you where you goin
You get to laugh then that shows you where you been
And when you get the cash that only shows you how to sin 
like when you gettin fast money and you blow it in the wind
Where we from success, one in a million
We thought success was getting money in front the buildin'
End of the summer we was countin up the killins, 
like they killed baby boy trynna run up in the buildin, now
I bruised one of her rose petals.

But it appears, like, on a clear light it could thunderstorm.


Block out the sun
Block out everyone
'Cause I'm down here

The city streets
Won't let me sleep
'Cause everybody's watchin' me.

Sunday, July 1, 2012

apathy is for the dead, again.

and after being a teenager
crying for the past weeks
the past parties
the past parents
the past falling-in-loves
the past bullyings
the past schools and failures
the past of the past,
now as an adult
it's time to cry generally over your life's shame.

Saturday, June 30, 2012

how can we be happy?
with photographs hanging around the seas
is there any desiring tree?
lost wifes of broken trees.

Thursday, June 28, 2012

το μεγαλυτερο προβλημα με την κοινωνια ειναι οι μικράνθρωποι ανθρώποι.

Tuesday, June 12, 2012

Time, again.

Hadn't realised yet what time was
a worthless bed
when number two always divides itself
growing up
growing up again
realising own face again.
When clocks become ink
nothing but smiles and smoke.
feeling nothing
worthless time
deceiving us too much
that we forget to watch
instead, we count.
when there's nothing to count,
we still buy the same old-fashioned clocks.

Monday, June 11, 2012


happy-endings are not fuckin' endings.
and wouldn't be happy without your eyes.

Friday, June 8, 2012


and after every wasteful land
we wish we could sleep our minds forever
suspecting love of mine.

thoughts shinin' and words smiling
in every move they ungracefully make.
so much waste, so much waste.

Thursday, June 7, 2012

Greece: our country.

grown up in a country that doesn't really want you to give a damn fuck.

the Europian, island-full, nazist Greece.

Thursday, May 31, 2012

Have you?

have you ever seen ladies dressed in pencil black?
walkin with fingers crossed
and eyes full of smiles
tonight's misleading car.
have you ever seen a walkin art?
have you ever met a true reason?

Friday, May 25, 2012

Είναι η αλήθεια
και συγχρόνως απομυθοποίηση,
είναι αυτό που πάντα διστάζει
αλλά συνέχεια σε φανερώνει.
Τα φώτα ήταν διακριτά γι'αυτούς που κοιτούνε.
δυστυχισμένοι εθελοντικά.

Κάτι μου'χεις πάρει.

Είναι ο ουρανός μικρός ή το παράθυρο;
Είσαι από πέτρα ή από άχυρο;
Κάτι μου `χεις πάρει μέσα απ`τη ψυχή,
κάτι μου `χεις πάρει.

Είναι του δρόμου οι φωνές ή του μυαλού μου;
Είναι δικιά μου η σκιά ή του διπλανού μου
Κάτι μου`χεις πάρει μέσα απ`τη ψυχή,
κάτι μου`χεις πάρει.

Ο κάκτος έχει πάνω στη κορφή τη ρίζα
γιατί γελάμε εμείς οι δυο μέσα απ`την κορνίζα;
Κάποτε θα ήμασταν μαζί,θα ήμασταν ζευγάρι.
Κάτι μου`χεις πάρει μέσα απ`τη ψυχή μου,
κάτι μου`χεις πάρει.
Είναι ο ήλιος έξω που`χει βγει ή το φεγγάρι;

Πονάει ακόμα,πονάει ακόμα πιο βαθειά
όταν δεν ξέρεις πώς ξέφυγε η πυρκαγιά
κι ούτε ρωτάει όταν χτυπάει
τα μάτια έχεις κλειστά.

Είναι ο ουρανός μικρός ή το παράθυρο;
Είσαι από πέτρα ή από άχυρο;
Κάτι μου`χεις πάρει μέσα απ`τη ψυχή,
κάτι μου`χεις πάρει.

Το γράμμα που δεν έστειλα ποτέ μες στο συρτάρι.

Λειβαδάς Κώστας.

Κάθε μπαλκόνι έχει άλλη θέα.

Λες πως βαρέθηκες αυτή την ίδια συννεφιά
λες πως χωλαίνεις σε σβησμένα μονοπάτια
γυρίζεις ξένη από εχθρό και συντροφιά
σε αυτό τον κόσμο που δεν βλέπεις πια στα μάτια

Μες στο δωμάτιο ταξίδια κάνεις αστρικά
και το ξημέρωμα σε βρίσκει πάλι μόνη
σε ένα ταξί που σε πηγαίνει στην δουλειά
να αναρωτιέσαι τι είναι αυτό που σε θυμώνει

Κάθε μπαλκόνι έχει άλλη θέα.

Λειβαδάς Κώστας

Saturday, May 19, 2012

και φωνάζει πως είναι δική μου
πως υπάρχει μες τη ζωή μου
πως νιώθει ό,τι με μοιράζει και με διαιρεί.

somewhere in 2010.

Sunday, May 13, 2012

Ελλάδα, 2012.

Ειναι που η αληθεια τρομαζει μερικες φορες αν οχι τις περισσοτερες απο αυτες.
Σε κανει να νιωθεις κακο,
ανθρωπο χωρις πολιτευμα και ηθος.
Ειμαστε τετοιοι ομως;
και αν ειμαστε, κατα ποσο συμβαινει αυτο και ποιος ειναι ο κριτης μου;
μπορω να τον εξαγορασω και αυτον.
ή δεν μπορω γιατι ειναι κριτης;
μα θα θελει κι αυτος λιγο απο την δοξα, δε θα θελει;
ειναι οι καιροι στραβοι ή οι ανθρωποι ειναι αυτοι που ρυθμιζουν εποχες και ολοκληρες γενιες;
εμεις δεν ειμαστε αυτοι;
οι εκπροσωποι, αυτοι.
οι βρισιες
η τηλεοραση
η αναμονη στο λεωφορειο
η αργια και η απεργια
η δουλεια και η δουλια
η καθαριστρια
η γειτονια
η κυρια απεναντι που κουτσομπολευει
η νεα δημοκρατια
η σοσιαλ κοινωνια
η σπεσιαλ πιτσα με εκπτωση το βραδυ με παρεα ή μη
η γραφειαρα του κυριου υπουργου
η μαμα μου
η μαμα σου
η βολτα στον κεραμεικο
που φοβαμαι να την κανω
ή εσυ ή εγω;
αυτοι ειμαστε εμεις, οι προστατες του "εγω", οι φτεχτες και μη,
οι δημοκρατικοι, οι αντιρατσιστες.
Οι ανθρωποι που εχουν μαθει να μιλανε κι οχι να δημιουργουν με τα λογια τους.

Εμεις ειμαστε κι ας μην το φωναζουμε γιατι τα κομπλεξ μεταμφιεζονται παντα σε κατι στολες απιστευτες, ετσι δεν ειναι;

Monday, May 7, 2012

the question is:
But I came and I was nothing
Time will give us nothing
So why did you choose to lean on 
A man you knew was falling?

and the answer becomes clear everyday:
Do not be sad, do not be useless

be an artist or a piece of fine art.
Just bury me inside you.

Friday, May 4, 2012

filling poetries.

sometimes life itself makes poetry seem a bit stupid.
stupid art. where's money, why you need art?
stupid art,
in lighted areas of morning minds.
we're not the kids searching for romance,
we own it in our eyes.

Sunday, April 22, 2012

Friday, April 20, 2012

We give so much for not ending up alone
we swear in the name of forever and the never known "ever".
we are so much used to words.
And Words are like art,
they have different meanings, the meaning we want each time to put in them.
we smoke different airs
we're from totally different areas.

and sometimes, i truly miss you.

Monday, April 16, 2012

Και οι ομπρέλες στο τέλος μας προσδιορίσανε.
Αντί της βροχής, είμαστε πολύ καλύτεροι ως παιδία με ομπρέλες.

Sunday, April 15, 2012

Mixing Tapes

Love doesn't really hurt.
-It's the power that keeps you alive.
We should become artists in manners that concern love.
We should measure it as long as there's no today.
As long as there's no you.

It is a photograph full of feelings that hurts too much.
In years you'll be hurt by facts
it is the memory of yourself being in a sweet hallucination.
It is what you once lived and no more don't, that really hurts.
The memory of the perfect couple, your favourite lover, your only one.
Love is real
but falling in love is just a trick of heart and mind together.

And actually there's no time for morning pain.

Wednesday, March 28, 2012

Oh here comes the fall.

She falls apart every now and then.
She's sick of everything in a way incomprehensible.
In a depressing gesture you may see
everything she sees.
She's the most accurate clock we've met
the pace you will always need.
liveliness life. power without falls.
dreams without her smile.
it's all we take.
she's the most beautiful smoke that may disappear.
In eyes of true desire
in eyes forever to be loved
in eyes pathetic as blue may be
sometimes she blinks and just

Saturday, March 24, 2012

keep it all inside

Oh it's all a fuckin minimal circle.
It's ok if the wind blows in abnormal conditions
but stomach is no more ready to be empty again,
will not be ever ready again to fill,
stomach really empties every now and then but in no condition according to you.
We should be whatever we need to be but as you see,
i loved her too long
do not take her too.

Thursday, March 22, 2012

reflame me.

Ειναι εκπληκτικο πως ενα "φιλι" ή μια κινηση μπορει να δωσει νοημα (βαρια λεξη αλλα who cares) στη μικρη σου την ζωη.
Fuck yeah.

Monday, March 19, 2012

feelings according to you.

Well, there was a time before today's evening that i could swear
that love was totally mine
and forever mine.
in songs and poems i could find everything i need.
in houses and red faces
in insecure places.
oh too much noise
but there was a time when words were spoken only by your time.
and your time was everything to me. meaningful time.
we may smile
with a fear of loss in every glance.
what can we do?
wait million years and die.
we don't humiliate
we're forever unknown animals in seeking of love.
the thing is, we're still animals.
no-one may obey
no-one is innocent by the way.
oh world doesn't afford our love. not now, not anymore.
we are built for heaven, we are built for something more genuine.
"I had a vision of making my life a work of art
and I was looking for people who also felt that way."

Lana Del Rey.
dat bitch

Καθρέφτης, Φ.Δεληβοριάς

''Δείχνει πολύ καλός, ενώ εγώ δεν είμαι
δείχνει κακός, ενώ δεν είμαι ούτε αυτό''

Friday, March 9, 2012

Oh they seem to care
I seem to care
everyone has a point to give away
a talk to talk away
a gesture or half a hand.
Everyone has hands
everyone is in earth's room already.
But we've never loved before this
before sun came to its red
we've never dreamed a dream before this
before this night with you.
The night according me and you.

they will.

don't mess with stomach feelings.
they really get real, sometime.

Monday, February 27, 2012

Oh how long am i going to stand?
Emptiness in every blink they make
oh what is so long to ever stand?
every side is nearly burning
in the town of fire and sea
made to be killed.
Nearly born in a place where in the name of God, only sin can be found.

Tuesday, February 14, 2012

κ' ήταν μια νύχτα ωραία

Κ᾿ ἦταν μία νύχτα ὡραία καὶ στὴ ματιά σου
καὶ στὰ τραγούδια σου. Ἤτανε γλυκιὰ
μία νύχτα στὰ τραγούδια τὰ παληά σου
γεμάτη ἀστέρια, νύχτα ξωτικιά.
Ἡ μόνη ἀγάπη μέσ᾿ στὴ μοναξιά σου,
τόσο ὄμορφη, τόσο ὑποβλητικιά,
ἔγινε πάθος μέσα στὴν καρδιά σου,
μέσ᾿ στὴν καρδιά σου τὴν ἐρημικιά.
Ἄχ, τὰ παληὰ τραγούδια σου ποὺ κλαίγαν
Κ᾿ ἤτανε τόσο ἀνείπωτα γλυκὰ
καὶ τὄκρυβαν σεμνὰ καὶ δὲν τὸ λέγαν.
Ἄχ, τὰ παληά σου τὰ τραγούδια ποὖνε
θλιμμένα σὰν ἀγάπης μυστικά,
σὰν ἄνθη δακρυσμένα ποὺ σιωποῦνε.

Μ. Πολυδούρη, "Οι τρίλλιες που σβήνουν"

Tuesday, January 31, 2012

i can see no hours
i have no faith
i believe in something that is no written on publishing words.
i only have you but you instantly remind me of world
how small may the names or hours be,
i believe in the weird blue.
and whatever i say,
i'm so proud i'm the one that has you.

Thursday, January 12, 2012

Wednesday, January 11, 2012

Oh money, honey.

Remember when we were 15 years old
a music playlist would turn our mood on.
Oh, on Earth it is more legal to be killed than smoke weed.
There are no doctors of pain
doctoring money,
history is like a line itself
repeating time
again and again
people repeating people.
My father will never be repeated,
world said.
my father could be anyone's one
so, titles like this are so much killing us.
i've been searching for doctors and
i've been searching for ones like
in the movies
but as you see,
nothing has to be yours
nothing is more than more itself
the minute itself
nothing is finally yours
words made by the world
life is just a word itself.
so yes, you may always cry dear.